سیستم هیدرولیک یک سیستم مکانیکی متشکل از مجموعه ای از لوله ها، شیرها، پمپ های هیدرولیک و سیلندرهای هیدرولیک است که برای دستیابی به انتقال و کنترل انرژی استفاده می شود. در این میان خطوط لوله هیدرولیک جزء بسیار مهم سیستم هستند و اتصالات مختلفی برای اتصال لوله های اجزای مختلف مورد نیاز است. دسته بندی های زیادی برای اتصالات هیدرولیک وجود دارد که در این میان روش های اتصال شیلنگ های هیدرولیک و لوله های سخت بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. روش های خاص این دو روش اتصال در زیر به طور جداگانه معرفی می شود.
اول، اتصال شلنگ هیدرولیک
روش های اتصال شیلنگ های هیدرولیک به دو نوع اتصال رزوه خارجی و اتصال رزوه داخلی تقسیم می شود. به طور کلی از اتصالات رزوه ای خارجی برای اتصال شیلنگ ها و اتصالات استفاده می شود در حالی که از اتصالات رزوه ای داخلی برای اتصال اتصالات و خطوط لوله مایع استفاده می شود.
1. اتصال رزوه خارجی
(1) اولین قدم انتخاب شیلنگ ها و اتصالات مناسب است. هنگام انتخاب شیلنگ ها باید به قطر داخلی، درجه فشار و مواد آنها توجه ویژه ای شود تا از مطابقت با الزامات سیستم اطمینان حاصل شود. اندازه و مواد اتصال نیز باید با شیلنگ مطابقت داده شود تا ایمنی اتصال تضمین شود.
(2) مرحله دوم این است که شلنگ را به طول مناسب برش دهید و یک آستین مناسب به انتهای شلنگ اضافه کنید. آستین رابط باید با شلنگ مطابقت داشته باشد و شیلنگ باید روی آستین رابط قرار گیرد تا اطمینان حاصل شود که شلنگ به صورت طولی و صاف و بدون هیچ چرخشی وارد شده است.
(3) مرحله سوم نصب اتصال است. مفصل باید داخل آستین قرار داده شود، آستین باید روی مفصل ثابت شود و باید از آچار یا ابزار دیگری برای سفت کردن نخ استفاده شود تا زمانی که سگک بست روی آستین و شلنگ کلیک کند. در نهایت آب بندی و استحکام مفصل را تست کنید.
2. اتصال رزوه داخلی
اتصال رزوه داخلی عمدتا برای اتصال اتصالات و خطوط لوله مایع استفاده می شود. روش اتصال مانند اتصال رزوه داخلی معمولی است که به دو مرحله تقسیم می شود:
(1) رزوه های خارجی و داخلی نقطه اتصال را تا زمانی که دو قسمت محکم به هم وصل شوند مطابقت دهید، اما از سفتی مشخص شده تجاوز نکنید.
(2) از واشرهای آب بندی در محل اتصال برای اطمینان از عملکرد آب بندی استفاده کنید.
